31.10.12

Video: Amatorski - Soldier (official video)

30.10.12

LISTEN>>Athens NO!SE podcast #87 | Sleazy Beats

Athens NO!SE #87 | Sleazy Beats 1. Cole Medina | True 2 The Disco [Kolour LTD/2012] 2. The Glue | No Turning Back [Kolour Recordings/2012] 3. Mark E | Oranges (Jacques Renault Edit) [Ghostly International/2011] 4. Ben La Desh | Stop That Groove Girl [Sleazy Beats Black Ops/2012] 5. The Francis Inferno Orchestra | I Need It (Nicholas Basement Remix) [Join The Dots/2011] 6. Fantastic Man | Groove With You [Kolour LTD/2011] 7. Ooft! | Make U Mine [Instruments Of Rapture/2012] 8. Tyson Ballard | My House [Voyerhythm/2012] 9. Azari & III | Into The Night (Nicolas Jaar Remix) [Scion Audio/Visual/2010] 10. Etienne De Crécy | Hold The Line [Disques Solid/2000] **Intro jingle by Giganta **Photo: Catherine Deneuve photographed by Jerry Schatzberg, New York, 1965

28.10.12

VIDEO>>Erika Spring | Hidden

Το ένα τρίτο των Au Revoir Simone τρώει κόλλημα με τον Phil Collins και τους Eurythmics και ετοιμάζει ένα μίνι LP με πέντε τραγούδια και παρέα τον Jorge Elbrecht των Violens που την έχουν ακούσει με τους Pale Saints.
Hidden - Erika Spring from Paranoid US on Vimeo.
Directed by Celia Rowlson-Hall








VIDEO>>Chromatics | Looking For Love

25.10.12

INTERVIEW>>Still Corners | Oνειρική ποπ στην Αθήνα

Με ένα από τα καλύτερα ντεμπούτο άλμπουμ της περσινής χρονιάς, το γκρουπ του συνθέτη Greg Hughes και της τραγουδίστριας Tessa Murray φέρνει τον dream pop ήχο του στην Αθήνα.



Παίζετε πολύ με τα social media. Eίναι ο μοναδικός τρόπος για να παρουσιάσει κανείς τη μουσική του σήμερα; Δεν είναι ο μόνος, αλλά σίγουρα ο πιο εύκολος. Για παράδειγμα, ξέρω από τα στατιστικά στη σελίδα μας στο Facebook ότι έχουμε πολλούς φαν στην Ταϊπέι. Aυτό είναι φανταστικό γιατί πώς αλλιώς θα έφτανε η μουσική μας τόσο μακριά;
Μαζί με τους Memoryhouse, είστε ένα από τα πιο ελπιδοφόρα νέα γκρουπ της ιστορικής Sub Pop. Πώς βλέπετε το μέλλον; Σε ευχαριστούμε. Είμαστε ευχαριστημένοι με το άλμπουμ και ανυπομονούμε να γράψουμε καινούργια τραγούδια. Είναι μια πολύ καλή δισκογραφική, με πλούσια ιστορία που νοιάζεται πραγματικά για τη μουσική. Αισθανόμαστε σιγουριά.
Πόσο νέο είναι το ρετρό; 33 λεπτά.
Πιστεύετε στην αγάπη; Φυσικά, η ζωή χωρίς αυτή είναι ένα τίποτα, ένα παγερό μέρος.
Ο ήχος σας είναι αρκετά κινηματογραφικός. Ποιο είναι το αγαπημένο σας είδος… Όλα μάς αρέσουν, αλλά κυρίως οι ταινίες τρόμου.
Αγαπημένη ταινία; «Το μωρό της Ρόζμαρι» του Πολάνσκι.
Μια ταινία για την οποία θα θέλατε να γράψετε ένα νέο soundtrack; To «Mulholland Drive» του Λιντς.
Τα πέντε καλύτερα άλμπουμ που ακούσατε πρόσφατα; Lower Dens, Trailer Trash Tracy’s, Twin Sister, Beach House και το καινούργιο των Air.
Tι σας αρέσει και τι όχι στο Λονδίνο; Η πολυκοσμία και η πολυκοσμία.
Τι περιμένετε να βρείτε στην Αθήνα; Ήλιο, αρχιτεκτονική, θάλασσα και τέλειο φαγητό.

VIDEO>>Peaking Lights | Dreambeat

24.10.12

VIDEO>>Geneva Jacuzzi | Clothes on the Bed

VIDEOBOOK>>Ο Γιώργος Βαλαής των Blitz διαβάζει το "1984" του Τζωρτζ Όργουελ

Ο Γιώργος Βαλαής των Blitz διαβάζει το "1984" του Τζωρτζ Όργουελ, εκδόσεις Κάκτος. 





 Ο Γιώργος Βαλαής και η θεατρική ομάδα Blitz, υποψήφια για το  Ευρωπαϊκό βραβείο Νέες Θεατρικές Πραγματικότητες (2012), παρουσιάζει την τετράωρη περφόρμανς  «Γαλαξίας»  στο Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο Οδού Πειραιώς τα Σαββατοκύριακα του Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου ενώ τον Μάρτιο του 2012 θα ταξιδέψει στο Βερολίνο έπειτα από πρόσκληση του θεάτρου Schaubühne.

INTERVIEW>>OOoOO

Eπιστρέφει στην Αθήνα ο παραγωγός Chris Greenspan από το Σαν Φρανσίσκο που υιοθετεί το νιχιλιστικό όνομα oOoOO και ονειρεύεται nonstop. Για  live set αυτή τη φορά. Ευρύτερα γνωστός μέσω του διαδικτύου όταν το κομμάτι Hearts ακούστηκε στην μπλογκόσφαιρα. Η πρώτη του κυκλοφορία ήταν ένα CD-R με 6 κομμάτια το οποίο κυκλοφόρησε από την Disaro Records το 2010 σε 600 αντίτυπα.  Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Lady Gaga, η Lindsay Lohan και η Μarina & the Diamonds, παρένθεση, η οποία έρχεται στις 19/1 για συναυλία στην Αθήνα, κλείνει η παρένθεση, με ρεμίξ σε κομμάτια τους. Το πρώτο του EP  κυκλοφόρησε σε 12” βινύλιο από την Tri Angle Records το 2010 όπως και η τελευταία κυκλοφορία του, τον Απρίλιο του 2012 με τίτλο ‘Our Loving is Killing Us’. Λίγο πριν φτάσει στην Αθήνα μάς λέει τα νέα του...


  • Αυτή τη στιγμή είμαι σε ένα ξενοδοχείο στην Πορτογαλία. Έπαιξα στο Πόρτο χθες βράδυ και αύριο πηγαίνω Βερολίνο.
     
  • Είμαι σε περιοδεία, έχω ακόμη 12 συναυλίες, δύο από τις οποίες στην Ελλάδα.
     
  • Δουλεύω το πρώτο μου άλμπουμ που ελπίζω να κυκλοφορήσει στις αρχές του ’13. Θα το ολοκληρώσω όταν επιστρέψω στην Αμερική.
     
  • Από την προηγούμενή μου εμφάνιση στην Αθήνα θυμάμαι ένα πρωινό μετά από μεγάλο ξενύχτι που τριγυρνούσα στην Ακρόπολη με μια ομάδα από μαθητές.
     
  • Το OOoOO επιλέχθηκε για να μη σημαίνει τίποτε απολύτως. Μόνο την ανυπαρξία. Είναι συναίσθημα και διάθεση σαν σε όνειρο. Δεν χρειάζεται κανένα όνομα.
     
  • Aυτό το καιρό ακούω:
  1. Jeremih - Rosa Acosta
  2. David Lynch - Ghost of Love
  3. Danny Brown - Change
  4. Butterclock -Bad Roses 22
  5. Sasha Go Hard - Im Hotta 

MUSIC UPDATE>>Soap & Skin

ΜusicNonStop ››› Φουλ συναυλιακή δράση και πάλι. ››› Έστω με déjà vu ››› H ανατομία της μελαγχολίας από την Αυστριακή Anja Franziska Plaschg (γεννημένη το 1990, παρακαλώ) που ακούει από Aphex Twin μέχρι Rachmaninoff, διασκευάζει Voyage, Voyage και υπόσχεται ένα μυστικιστικό live μέσα από την πειραματική περσόνα της Soap & Skin (Gagarin, 14/10)


››› Eπιστρέφει στην Αθήνα ο υπαρξιστής Chris Greenspan που υιοθετεί το νιχιλιστικό όνομα oOoOO και ονειρεύεται nonstop (Bios,13/10). ››› Η φυσιογνωμία που λέγεται Jello Biafra, τραγουδιστής και ιστορικός με τους Dead Kennedys, επανέρχεται σε μεγαλύτερο χώρο αυτή τη φορά με τους Guantanamo School Of Medicine και ιδανικό support από Deus Εx Machina (Fuzz, 16/10)

››› Aν κρίνουμε από την προηγούμενη εμφάνισή του με full band ο Cayetano είναι εγγύηση με ήχο που μόνο ελληνικός δεν μοιάζει (Βios, 12/10) ››› Τσέκαρε το νέο όνομα της Ιnner Ear, Νeon στην πρώτη παρουσίαση του δίσκου τους «Kάθε πραγματικότης, αποκρουστική» στην μπουάτ Απανεμιά στην Πλάκα (18/10) Καμία αντίρρηση. Θα είναι μαζί και Lolek με Βοy. ››› Φετίχ το νέο άλμπουμ της Μinimal Wave «Golden Dreams» με 4 ακυκλοφόρητα «synthia»  των Γάλλων Deux από τα μέσα των 80s. ››› Life is but a dream, που λέει και ο oOoOO...

23.10.12

INTERVIEW>>Let’s Drive to COLLEGE

Let’s Drive to COLLEGE

Ο «Real Hero» από το σάουντρακ του «Drive»

Ο Γάλλος παραγωγός David Grellier, που υπογράφει με το όνομα College, έγινε γνωστός σε χρόνο dt, όταν το κομμάτι του «A Real Hero» ακούστηκε στην ταινία «Drive» μαζί με το γαλλικό electro του Kavinsky και την italo-disco των Desire και των Chromatics. Απίστευτες μουσικές επιλογές για μία από τις πιο δυνατές ταινίες του 2011. Ο College ζει στο Παρίσι εδώ και δύο χρόνια, βλέπει μανιωδώς σινεμά και ανυπομονεί να κυκλοφορήσει το νέο του άλμπουμ. Μέχρι τότε, και λίγο πριν έρθει στην Αθήνα για να συμμετάσχει στο πολύ Plisskën Festival, μας εξηγεί πώς μπήκε το τραγούδι του στο «Drive».
Πώς μπήκε το «A Real Hero» στο soundtrack του «Drive»; Το τραγούδι υπήρχε στο ΕP «A Real Hero» του 2009, που κυκλοφόρησε η σπουδαία βελγική δισκογραφική Flexx Records σε 300 κόπιες. Πήρα ένα μέιλ από την παραγωγή της ταινίας πριν από το φεστιβάλ των Καννών, τον Μάιο του 2010.  Ήμουν περίεργος γιατί δεν ήξερα το σκηνοθέτη. Οι ανταλλαγές έγιναν απλά και εύκολα και το τελικό αποτέλεσμα μας κάνει περήφανους (σ.σ. εννοεί και τους Electric Youth, που συνυπογράφουν το κομμάτι), καθώς αντανακλά ακριβώς αυτό που επιδιώκαμε…
Αγαπημένη σου ταινία από τα αγαπημένα σου eighties... Πολύ δύσκολο, μάλλον θα πω το «Beetlejuice».
Πώς δημιουργήθηκε αυτή η εκπληκτική γαλλική σκηνή του electro; Mεγαλώσαμε στα 80s, βλέπαμε πολλές τηλεοπτικές σειρές και αυτή η περίοδος είναι η βάση για τις σημερινές μας παραγωγές.
Τι σε συναρπάζει τώρα; Είμαι περίεργος γενικά και ανακαλύπτω συχνά μια νέα οπτική σε μορφές τέχνης. Είμαι άρρωστος με το σινεμά και προσπαθώ να βλέπω μια ταινία τη μέρα. Για μένα ο κινηματογράφος είναι ένα εργοστάσιο ονείρων.
Γιατί τόσες πολλές ψήφοι για τη Jean-Marie; Με θλίβει αυτή η ιστορία, ο κόσμος κάνει λάθος όταν διοχετεύει την οργή του ψηφίζοντας τόσο ακραία.
Ποιος είναι ο δικός σου «real hero»; H γυναίκα μου.


21.10.12

VIDEO>>Beach Fossils | Adversity


Beach Fossils - "Adversity" (Official Music Video) from Urban Outfitters on Vimeo.
Official music video for "Adversity" by the Beach Fossils, from the What a Pleasure EP.

Produced by Urban Outfitters. Read an interview with the band and director at blog.urbanoutfitters.com/beachfossils

Directed by Ian Perlman with help from:

"The Family"
Greg Reese (Colorist, The Mill NYC)
Dirby Luongo
Katie Garcia
Kali Riley
John Campbell
Austin Kearns
William Pierce
Ereka Imani Duncan
Tighe Kellner
Rishi Linley
Zach Miller
Oliver Lanzenberg

Actresses
Kelsea Dakota
Mira Bai
Amy Jenkins
Sophie Labelle
Gabrielle Barone
Giulia Cauti
Martika Finch
Simmons Nola
Lucy Potapova
Lynley Flanagan
Amanda Cote

http://www.youtube.com/watch?v=sPcCWiFa5kA
O Ιan Perlman αποδεικνύει ότι less is more.

20.10.12

INTERVIEW>>Sun Glitters | Ο ήλιος του Λουξεμβούργου

Sun Glitters

Ο ήλιος του Λουξεμβούργου

 

Ο Sun Glitters, γεννημένος Victor Ferreira στο  Λουξεμβούργο, συστήθηκε με το περσινό του άλμπουμ «Εverything Could Be Fine» με ηλεκτρονικό ήχο που ακολουθεί τις θρυμματισμένες μελωδίες και τα πειραγμένα samples της Tri Angle. Συνοδεύει τον ονειρικό του ήχο με προσεγμένα βίντεο και την Παρασκευή θα είναι στην Αθήνα. Ωραία. Θα πάθει σοκ.
Mουσική για  losers ή  lovers; Kαι για τους δύο. Ρώτα όμως τη δισκογραφική (εννοεί την εταιρεία Music Is For Losers, που κυκλοφόρησε το φετινό ΕP «High») για την προέλευση του ονόματος.

Τι σου αρέσει και τι όχι στο Λουξεμβούργο;
Είναι η χώρα και η πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Αν διάλεγα ένα αρνητικό στοιχείο, θα ήταν ο καιρός.

Πώς ξεκίνησαν όλα;
Aπό μικρή ηλικία ξεκίνησα να παίζω μπάσο σε διάφορα ροκ συγκροτήματα.

Ποιες είναι οι επιρροές σου;
Από μουσικά είδη οι επιρροές μου προέρχονται από shoegaze, dream-pop, new wave και indie rock. Αλλά και από ονόματα της ηλεκτρονικής σκηνής όπως οι Boards of Canada και ο Burial.

Από καινούργια ονόματα;
Είναι πολλά. Μου αρέσουν πολύ οι Holy Other και ο  Balam Acab, αλλά θα χρειαζόμουν αρκετά μεγάλη λίστα αν τους ανέφερα όλους. Μπορείς να τσεκάρεις τα ανεβασμένα μου mixtapes στη σελίδα του Soundcloud.

Ιδανική συνεργασία;
Θα μου άρεσε πολύ να δουλέψω με τον Kevin Shields των Bloody Valentine.

Τι περιμένεις να δεις στην Αθήνα;
Mια όμορφη πόλη και ωραίους ανθρώπους, που ελπίζω να απολαύσουν τη συναυλία.

Αγαπημένες ταινίες;
Δεν παρακολουθώ συχνά ταινίες αλλά η αγαπημένη μου είναι, ακόμη, οι «Συνήθεις ύποπτοι».

Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το 2012;
Nα δουλέψω τα νέα μου τραγούδια για το επόμενο άλμπουμ, να υπογράψω με δισκογραφική και να συνεχίσω τις εμφανίσεις σε live και φεστιβάλ.

18.10.12

INTERVIEW>>Lost Bodies

Μία λέξη μόνο για αρχή. «Σωλήνες». Είναι οι Lost Bodies και είναι dada. Δίνουν τις πιο γκαγκάν συναυλίες που παίζουν στην πόλη. Όχι συχνά. Έγραψαν τη μουσική για τη θεατρική παράσταση «Xάρτινα Λουλούδια» του Egon Wolff σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου με τους Κατερίνα Λέχου και Άρη Σερβετάλη (παίζεται στο Θέατρο Ιλίσια). Ο Θάνος Κόης θα παρουσιάσει μαζί με την Όλια Λαζαρίδου την οπτικοακουστική μουσική παράσταση «Το βαπόρι», βασισμένη σε ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη στο Βios (19-21/10). Στριμωγμένος μεταξύ στούντιο και πρόβας, απαντά σε μερικά θεμελιακά ερωτήματα...
Aπό πού έρχεται το βαπόρι και πού πάει; Από τα βάθη της Περσίας; Από το υποσυνείδητο; Από την αρχέγονη σούπα που όλοι κολυμπάμε μέσα; Tο πού πάμε ευτυχώς δεν το ξέρουμε. Στο άμεσο μέλλον πάμε στο διάολο. Η κάθε γενιά αφοδεύει τα δικά της ιδεολογικά σκατά και μαγαρίζει το κομμάτι που της ανήκει. Ελπίζουμε σε μια γενιά που θα πιστεύει και θα κάνει πράξη την ισότητα, τον ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη.
Γράψατε μουσική για το «Βαπόρι», έτσι δεν είναι; Kανονική... Ναι, μας ζήτησε η Όλια Λαζαρίδου να κάνουμε αυτό το αφιέρωμα στον Σαχτούρη, με τον οποίο είχαμε ασχοληθεί ξανά στο CD μας «Όσμωση», και τελικά βγήκε ένα ονειρικό οπτικοακουστικό 50λεπτο ταξίδι με καταλύτη βέβαια την εκπληκτική ερμηνεία της Όλιας και τα μαγικά ποιήματα του Σαχτούρη. Θα ήθελα να πω το πόσο χαλαρωτική και υπέροχη είναι η όλη φάση, αλλά δεν θέλω να σφυρηλατώ τον υπερφίαλο εγωισμό μας, ας μας πει το αποτέλεσμα ο κόσμος μετά την παράσταση.

Υπάρχει θεός; Δεν θα διακινδυνέψω να σου δώσω μια απάντηση που, στην πιο σοβαρή στιγμή της ζωής μου, μέσα στο φέρετρο, να είμαι σαν ρεντίκολο, με ένα ερωτηματικό ή με απογοήτευση στο πρόσωπο. Ας μη χαλάσουμε τη μανέστρα, ας έχουμε και κάποιο σαρπράιζ.

Ποιο είναι το νόημα της ζωής;
Εξαρτάται από την ώρα, την ημέρα... Στην ουσία είναι ένα πολυεδρικό πετράδι με πολλά πολλά καθρεφτίσματα σε κάθε του πλευρά, όπως ψάρεμα, σεξ, εξέγερση, χουζούρι, γκουρμεδιά, αλητεία, θλίψη, σεξ, τέχνη, πορνογραφία, καλαμπούρι, ακρεοφαγία, κρεοφαγία, ενδοσκόπηση, σεξ κ.λπ.
Tι κάνει σήμερα στην Αθήνα ένα χαμένο κορμί; Συναντάω τους φίλους μου, πάμε θεατράκι, σινεμά, λουκανικόπιτες, ταβλάκι, καμιά σοκολάτα περίεργη, κάνα βιβλιοπωλείο, διαδηλώσεις, συζητήσεις πολιτικές στα όρια της παράκρουσης, και με προσπάθεια να κρατήσουμε καθαρή τη σκέψη μας και την κριτική μας σε όλη αυτή τη λιθοτριψία, τη σκιά και τον τρόμο που έχει απλωθεί πάνω από την πόλη.
Πώς βλέπεις την Αθήνα; Θλιβερή, σαν βομβαρδισμένη πόλη. Γεμάτη κλειστά μαγαζιά, με ανθρώπους βαθύτατα προσβλημένους, με άστεγους, με ανούσιους διανοούμενους, με πολλά σοβαρά και αποκρουστικά αποστήματα που σπέρνουν το φόβο στην πόλη και με περισσότερο ανάγκη της υπόλοιπης Ελλάδας από κάθε άλλη φορά.

Μάθατε να κάνετε χάρτινα λουλούδια ή μόνο τη μουσική γράψατε;
Αστεία αστεία, αδερφέ μου, από τα χάρτινα λουλούδια έχω ζήσει μια εποχή που ήμουνα  άνεργος. Έφτιαχνα origami και πούλαγα στο δρόμο, από café σε café, και κατάφερα να επιβιώσω για ένα χρόνο περίπου. Οπότε μπορείς να πεις ότι η μουσική που γράφτηκε για το θεατρικό είναι σαν να την έγραψε ο Μπαρακούντα (ο ήρωας) ο ίδιος. Η παράσταση είναι καταπληκτική και το σπουδαιότερο όλοι οι συντελεστές, από τον ηχολήπτη μέχρι το σκηνοθέτη, είναι πολύ γλυκείς και ανθρώπινοι, εξού και κατά τη γνώμη μου το πόσο τρυφερά και ακαριαία άγγιξαν το κείμενο του λατινοαμερικάνου.

Πόσο θα πάει ακόμη το ελληνικό ναυάγιο; Πάμε στην καρδιά του κτήνους, ολοταχώς...

Ο καπιταλισμός πέθανε τελικά ή τινάζει ακόμη τα πόδια του;
Σκατά. Είναι ολοζώντανος, μας ξεφτιλίζει και μας γ***ει κανονικά.

Ποιο ήταν το τελευταίο πράγμα που σε εντυπωσίασε;
Η αθωότητα των ανθρώπων που είχαν κατέβει στο Σύνταγμα, των ανθρώπων που βίαια πολιτικοποιήθηκαν, που αρνήθηκαν να κομματικοποιηθούν, με καθαρό βλέμμα και με τσαλαπατημένη τελικά την αθωότητά τους και τα όνειρά τους. Ωστόσο, κράτησαν έναν αγώνα για τρεις και πλέον μήνες. Πρωτοφανές για την Ελλάδα.
Πότε θα δούμε Lost Bodies; Με την μπάντα κάνουμε συνεχείς πρόβες γιατί μας έφυγε ο ντράμερ για μετανάστης και τον έχει αντικαταστήσει ένα άλλο γατόνι, πράγμα που σημαίνει ότι κάμινγκ σουν, θα είμαστε πάλι στους δρόμους... Ωστόσο, και το τριήμερο στο Bios θα είμαστε εκεί σε πλήρη σύνθεση. Μέσα από το lap top / stradivarius.

15.10.12

INTERVIEW>> Kuedo - Laurel Halo. Tα παιδιά του Vangelis

Μετά το φανταστικό sold out των Moon Duo, δύο από τα πιο συναρπαστικά ονόματα του σύγχρονου ηλεκτρονικού ήχου έρχονται στην ώρα τους σε μια πολυαναμενόμενη διπλή συναυλία. Ο Kuedo, με το άλμπουμ του «Severant» να αποτελεί ένα φόρο τιμής στη μουσική του «Blade Runner», με μνήμες από τον ηλεκτρονικό και τόσο ανθρώπινο ήχο του Vangelis. Από την άλλη η Laurel Halo, από το Μίσιγκαν, με μια ονειρική εκδοχή ενός ρετροφουτουριστικού νέου κόσμου, σε έναν απόκοσμο θραυσματικό ήχο που δεν υποτάσσεται στην ευκολία της μελωδίας. Και οι δύο μίλησαν στην Athens Voice.

 LAUREL HALO
Με ποιο τρόπο η κλασική μουσική σου παιδεία επηρεάζει τον ήχο σου τώρα; Αισθάνεσαι ελεύθερη να σπάσεις τους δομικούς κώδικες με ένα τρόπο;
Δεν επηρεάζει καθόλου την μουσική που κάνω, έπρεπε να ξεφύγω από την ακαδημαϊσμό για να κάνω οτιδήποτε δικό μου.
Πώς σε έχουν επηρεάσει άλλες φόρμες κουλτούρας όπως ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, οι εικαστικές τέχνες στην μουσική σου;
Πάντα με ενδιέφερε η μουσική που είναι αποκλειστικά σχεδιασμένη για να δώσει τόνο στην εικόνα (μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση), γιατί είναι συχνά τόσο κενή, ο μόνος στόχος είναι να κρατήσει έναν ρυθμό ή να δημιουργήσει μια διάθεση. Πού είναι η ψυχή σ’ αυτό το είδος μουσικής; Είναι κάπου ανάμεσα στην ίδια τη μουσική και στην εικόνα που υποστηρίζει, έχει ένα βαρύ τυφλό vibe.
Αλλά ναι, η κινηματογραφική μουσική (πρόσφατα το soundtrack της ταινίας Color Of Pomegranates του Tigran Mansurian έκανε αίσθηση) και η μουσική για τηλεοπτικές σειρές (η μουσική του Mark Snow για τα X-files είναι προφανώς εξαιρετική) και φυσικά τα εικαστικά επηρεάζουν τη συνολική εικόνα και την ενέργεια που βγάζει η μουσική. Ο πατέρας μου είναι καλλιτέχνης και δουλεύει με βασικά βιομηχανικά τοπία και έχουν την καλύτερη απόδοση του φωτός, υπάρχουν τόσα να ανακαλύψεις εκεί, πέρα από την απλότητα και μου αρέσουν πολύ καλλιτέχνες όπως ο James Turrell, o Peter Alexander και ο Doug Wheeler.Το παιχνίδι μεταξύ αυτού που δηλώνεται και απεικονίζεται και αυτού που είναι πραγματικά εκεί, σαν αυτό που συνδέει την κενή μουσική και την εικόνα, αυτό είναι ένα τόσο έντονο μέρος να πας.
Τι νομίζεις για τον διαχωρισμό υψηλής και ποπ κουλτούρας;
Δεν νομίζω ότι υπάρχει τόσο διαχωρισμός, μιας και υπάρχουν δεινοσαυρικoί θεσμοί και στην υψηλή και στην ποπ κουλτούρα (μεγάλες εταιρείες). Αυτά τα δύο συνδιαλέγονται περισσότερο από ποτέ. Οι μεν επαναπαύονται στους δε για να ορίσουν τον εαυτό τους. Μόνο που η υψηλή κουλτούρα είναι περισσότερο χίμαιρα γιατί δεν έχει το βάρος της μαζικότητας των ανθρώπων και τη δύναμη της απλότητας με το μέρος της.

 Πόσο καινούριο είναι το ρετρό;
Καθόλου καινούριο. Οι άνθρωποι πάντα κοιτούν πίσω στην κουλτούρα της εφηβείας τους για να ορίσουν την ταυτότητα τους και το χώρο τους.

Ποιο πιστεύεις ότι είναι το μέλλον της ηλεκτρονικής μουσικής που αυτή τη στιγμή είναι κατακερματισμένη σε τόσα καινούρια και σε κάποιες περιπτώσεις ενδιαφέροντα είδη;
Η μελλοντική ηλεκτρονική μουσική θα ενισχύει την παρούσα τάση της καταπραϋντικής της δράσης για την ψυχή ενάντια στον έλεγχο της σκέψης, θα μας βοηθήσει να προετοιμαστούμε για την εποχή της Μοναδικότητας. Η ηλεκτρονική μουσική θα είναι ο καταλύτης που θα ηρεμεί την ψυχή στην εποχή της Μοναδικότητας το 2112 που ο έλεγχος της σκέψης θα γίνεται οργανωμένα και απόλυτα.

Ποιοι είναι οι φίλοι σου στη μουσική αυτή τη στιγμή; Με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς;
Είμαι τυχερή που στην εποχή μας μπορείς να ανταλλάσσεις e-mail για βδομάδες με κάποιον… Πολλοί φίλοι ζουν στην Νέα Υόρκη κάποιοι πάλι όχι έχω πολλούς φίλους στο Μίσιγκαν και στην Μεγάλη Βρετανία, στο Βερολίνο και σε άλλα μέρη. Θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Mark Ernestus,τον Drake και τον Raime.

Πώς σου φαίνεται η μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου; Γιατί ο φουτουριστικός του ήχος είναι τόσο επίκαιρος σήμερα;
Στους ανθρώπους αρέσουν οι τεχνολογικοί ήχοι που ακούγονται παρήγοροι. Πάντα έβρισκα τη μουσική του Βαγγέλη ανακουφιστική. Δεν ήμουνα ποτέ μεγάλη φαν αλλά η μουσική του είναι σπουδαία.
Ποιες είναι οι δικές σου επιρροές από το παρελθόν;
Οι κύριες επιρροές μου είναι dub, ambient techno, ποπ και reggae.

 Τι σου αρέσει περισσότερο στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και στην κουλτούρα του κυβερνοχώρου;
Ότι παρουσιάζουν εναλλακτικές πραγματικότητες και ότι δίνουν τόσο εύστοχα την μελαγχολία του χρόνου που έχει τελειώνει. Η ιστορία μικρού μήκους του Robert Heinlein με τίτλο "Requiem" είναι φανταστική. Είναι για έναν γέρο που θα πουλούσε και την ψυχή του για να πάει στο φεγγάρι και τελικά πεθαίνει στην μετάβαση γιατί το σώμα του είναι γερασμένο για να αντέξει την αλλαγή της πίεσης.
Ποια είναι η σχέση σου με την νοσταλγία;
Δεν είμαι ιδιαίτερα νοσταλγική. Νοσταλγώ το Μίσιγκαν γιατί μεγάλωσα εκεί, αλλά δεν συλλέγω πράγματα και δεν μου αρέσει και τόσο η μόδα του vintage.
Τρία πράγματα που κρατάς από το παρελθόν…
Ένα ζευγάρι γυαλάκια κολύμβησης, φωτογραφίες φίλων και της οικογένειας μου, αφίσες από προηγούμενα σόου.
 Αγαπημένο είδος ταινιών;
Αυτή τη στιγμή Χολιγουντιανές ταινίες δράσης και θρίλερ.
Τι να περιμένουμε από την εμφάνιση σου στην Αθήνα με τον Jamie;
Ψυχεδελικά ambient περάσματα με χορευτικά κομμάτια και τραγούδια
Τι περιμένεις να δεις στην Αθήνα;
Θ ήθελα να δω αρχαία αρχιτεκτονική και ίσως να επισκεφτώ ένα-δύο νησιά αν υπάρχει χρόνος.
Τι είναι καινούριο στο Μπρούκλιν αυτή τη στιγμή;
Ο Mykki Blanco, ένας καταπληκτικός ανερχόμενος drag rapper.
All time Top 5
1. Digital Justice - It’s All Gone Pear Shaped
2. Fennesz - Transit (feat. David Sylvian)
3. Stevie Wonder - Heaven Is 10 Zillion Light Years Away
4. Carl Craig – Dominos
5. The Stooges - Shake Appeal
 KUEDO



Πως ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική;
Όταν ήμουν 12 είχα ένα Αmiga. Άκουγα κακή hip hop και rave μουσική που υπήρχε εκείνη την εποχή. Στα 22 είπα, οκ, εδώ είναι η ζωή μου;
Ποιά δεκαετία;
Τέλη 90’s.
Σου άρεσε η μουσική τους;
Πάντα μου αρέσει η μουσική του σήμερα. Το καινούριο είναι πάντα τώρα. Σήμερα η μουσική είναι καλύτερη και περισσότερη. Το παρόν πάντα κερδίζει. Δεν είμαι ρετρό τύπος.
Πως προέκυψε η σχέση με την Planet Mu;
Δεν την ήξερα και δεν είχα ακούσει καθόλου τους καλλιτέχνες της. Ένας φίλος μου έστειλε τη μουσική μου. Τότε άκουγα μόνο hip hop και jungle. Δεν είχα καμία σχέση με την IDM. Eίναι πολύ καλοί συνεργάτες. Δεν ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος και είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι στα ονόματα που υπογράφουν στο ρόστερ τους.
Πριν φτάσουμε στον Βαγγέλη Παπαθανασίου και την επιρροή του Blade Runner θέλω να σε ρωτήσω αν ο Nτέκαρντ ήταν ρέπλικα τελικά;
Ήταν στο βιβλίο και στο σενάριο. Είναι πιο ξεκάθαρο στο Director’s Cut αλλά υπονοείται και στην ταινία. Αυτό είναι που μου αρέσει στην ταινία αυτή. Το γεγονός ότι δεν ήταν ξεκάθαρο. Είναι ιδανικός ο συμβολισμός των ανδροειδών για την πραγματική ζωή των ανθρώπων. Το γεγονός ότι δεν γνωρίζει τη φύση του το κάνει ακόμη πιο έντονο.
Θυμάμαι τον Ρόυ Μπάτι που λέει στον δημιουργό του “Ι want more life, fucker.”
Ακριβώς. Αρχίζει και αναζητά την ανθρώπινη φύση του.


Στη δεκαετία του '80 υπήρχε μια άλλη αντίληψη για το μέλλον. Το 1984 και το 2000 τα έχουμε αφήσει πίσω. Ποιο είναι το σημερινό όραμα για το μέλλον;
Δεν ξέρω. To παράξενο σήμερα είναι ότι ενώ εσύ προσπαθείς να καταγράψεις και να εκφράσεις έναν μελλοντικό ήχο ο κόσμος το υποδέχεται ως ρετρό. Αυτό δεν είναι το μέλλον. Αυτή είναι μουσική από τα eighties, λένε. Υπάρχει μια αντεστραμμένη αντίληψη για το μέλλον στην ποπ κουλτούρα που παραμένει συνδεδεμένο με τα eighties. Βλέπουν παντού αναφορές στο παρελθόν. Περισσότερο από όσο υπάρχει στην πραγματικότητα. Οι περισσότεροι από τους μουσικούς που χρησιμοποιούμε συνθεσάιζερ σήμερα δεν προσπαθούμε να αναβιώσουμε αυτή τη δεκαετία. Πότε δεν σκέφτηκα, α, θα ήταν κουλ να αναβιώσω τα eighties. Ποτέ. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι το τώρα. Το ίδιο συμβαίνει και με το μέλλον. Ακριβώς επειδή είναι πάντα εκεί, άγνωστο και συναρπαστικό.
Τα 80’s ήταν η αρχή της μετάβασης στην ψηφιακή εποχή και με το φόβο του άγνωστου μέλλοντος όλοι μιλούσαν για αυτό. Στις επόμενες δύο δεκαετίες δεν συνέβησαν πολλά αλλά τώρα η κοινότητα του διαδικτύου αλλάζει τη ζωή μας με τέτοιους ρυθμούς που το μέλλον και πάλι μοιάζει άγνωστο. Νομίζω πως τώρα ο κόσμος θα αρχίσει να σκέφτεται και πάλι το μέλλον για πρώτη φορά μετά από τα eighties.
Όμως όταν ακόμη και μικρά παιδιά ειναι εξοικειωμένα με το facebook και τα κινητά θα είναι δύσκολο να φανταστούμε ένα μέλλον έξω από την ψηφιακή αυτή εποχή. Μια μετάβαση για παράδειγμα στην πραγματική ζωή.
Το μέλλον έχει συνδεθεί πλέον με μια εικονική πραγματικότητα. Ο φόβος για το μέλλον μπορεί να επανέλθει. Η αίσθηση για ένα ένδοξο μέλλον που είχαμε τα προηγούμενα 20 χρόνια έχει ξαφνικά εξανεμιστεί. Δεν ξέρουμε πια πως θα είναι σε 20 χρόνια από τώρα.
 Η επιρροή του Παπαθανασίου;
Δεν είναι νοσταλγική η σχέση. Μου αρέσει πολύ η μουσική του. Ακούω τη μουσική του τώρα και λέω, ουάου, τόσο ωραία μουσική. Είναι σίγουρα μια από τις επιρροές μου. Ειδικά η μουσική για το Blade Runner. O Bαγγέλης χρησιμοποίησε εκεί τα συνθεσάιζερ με ένα πολύ συγκεκριμένο εκφραστικό τρόπο. Δεν ήταν ο ψυχρός συνθετικός ήχος που είχαν πολλοί μουσικοί του είδους. Η μουσική του διέθετε μια ανθρώπινη, συναισθηματική διάσταση. Αυτή ήταν η αντίληψη μου για το μέλλον από μικρό παιδί. Αυτή ήταν η γλώσσα μέσα από την οποία ήθελα να εκφραστώ. Δεν θέλω να γράψω καλύτερα τη μουσική του. Το έχει κάνει ο ίδιος με τρόπο αξεπέραστο. Απλώς ο ήχος του έχει συγχρονιστεί με την οπτική μου για το μέλλον, έχει συντονιστεί με τη φαντασία μου.

Ψάχνεις νέα ονόματα σε δισκάδικα και στο δίκτυο;
Δουλεύω ήδη το νέο μου άλμπουμ και θα είναι αρκετά διαφορετικό από το προηγούμενο. Θα αποτελεί συνέχεια του και η μουσική γλώσσα θα είναι η ίδια αλλά ακούω τελείως διαφορετική μουσική τώρα. Ακόμη περισσότερο σε σχέση με ότι άκουγα πριν από δέκα χρόνια. Περισσότερο πειραματική και ποπ και λιγότερο club μουσική. Θέλω να δοκιμάσω τραγούδια με φωνή και αν χρειάζεται ερμηνεία θα βρω κάποιον να το κάνει. Η ίδια η μουσική αποφασίζει τι ακριβώς χρειάζεται. Aπό δισκογραφικά labels μου αρέσει πολύ ο ήχος της Raster-Noton και της Τri Angle.
Πόσο έχεις απομακρυνθεί από τον dubstep ήχο;
Yπάρχει μια παρεξήγηση στη σχέση μου με την συγκεκριμένη σκηνή. Ποτέ δεν με ενδιέφερε το dubstep. Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το είδος αυτό ήταν αχαρτογράφητο, δεν είχε καν όνομα το 2004, ένα μέρος grime, ένα μέρος dubstep ακόμη και garage. Δεν ξέραμε πως λέγεται. Στη συνέχεια έγινε dubstep και big dubstep. To ακολούθησα για 4 χρονια. Από την άλλη μουσικοί όπως ο Zomby είναι dubstep; Δεν ξέρω. Aπό το 2007 σταμάτησε πάντως να με ενδιαφέρει.
Πόσο διαφορετική θα είναι η συναυλία με την Laurel Halo σε σχέση με την πρoηγούμενη εμφάνιση σου στο Bios με τον Flying Lotus;
Τότε ήταν περισσότερο ένα χορευτικό σετ. Αυτή τη φορά θα υπάρχουν ανάμεσα στα beats και μελωδικά περάσματα. Θα έχει ένταση, μπορείς να χορέψεις αλλά θα είναι περισσότερο ένα loud event παρά ένα dance event. H Laurel Halo είναι μία από τους καλλιτέχνες που εκτιμώ. Μπορώ να ταυτιστώ με τον ήχο της. Ανήκουμε στην ίδια μουσική οικογένεια.

8.10.12

INTERVIEW>>U, Dirty Beaches

Πίσω από τους Dirty Beaches κρύβεται ο Alex Zhang Hungtai. Τριαντάχρονος νομάδας που έφτασε στο μουσικό κόσμο από Ταϊβάν μέσω Μόντρεαλ αλλά κυρίως μέσω μπλογκόσφαιρας. Το ελληνικό κοινό έπεσε με τη μία. Λογικό. Το «Sweet 17» συνομιλεί με τις ψυχωτικές εμμονές των Suicide, ένα από τα διαχρονικά μουσικά μας κολλήματα. Νοσταλγικός lo-fi ποπ θόρυβος με αναφορές ροκαμπίλι, παλιομοδίτικος ήχος με κινηματογραφική αίσθηση που παραπέμπει στα σκοτεινά όνειρα των Wong Kar-Wai και David Lynch.




Πώς επιδρά ο ήχος της πόλης στον ήχο σου;
Πιστεύω βαθιά ότι οτιδήποτε σε επηρεάζει σαν προσωπικότητα, επηρεάζει και τη δουλειά σου με κάθε τρόπο. Είναι κάτι που απλώς συμβαίνει. Eντελώς φυσικά.
Ποιες είναι οι πραγματικές επιρροές σου; Ταινίες, λογοτεχνία, η ίδια η ζωή, τα πάντα.
Πέντε πράγματα που κρατάς από το παρελθόν… Στην πραγματικότητα τα αφήνω στο παρελθόν.
Ένα τραγούδι που σου άλλαξε τη ζωή; Το «Rhythm Nation» της Janet Jackson. Kαι δεν κάνω πλάκα.
Tι ακολουθεί; Περιοδεία, περιοδεία, περιοδεία. Γράψιμο, ηχογράφηση, γράψιμο, ηχογράφηση, περιοδεία, περιοδεία, περιοδεία, περιοδεία. Μου έχουνε πει ότι γεννήθηκα για να περιοδεύω, αλλά μάλλον αυτό θα το δείτε στο σόου μου στην Αθήνα, ανυπομονώ να παίξω για τoυς Arte Fiasco, φαίνονται πολύ εντάξει τύποι με πολλή αγάπη και σεβασμό για τη δουλειά του μουσικού. Θα είναι μια καταπληκτική αρχή για την περιοδεία μου.
Ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που σου τράβηξε την προσοχή; O αριθμός των κοινωνικών αναταραχών και των φυσικών καταστροφών είναι κάπως βασανιστικός και με ενοχλεί σε σημείο που με κάνει να νιώθω άβολα. Tι θα γίνει το 2012;
Πέντε πράγματα που  απολαμβάνεις;
1. Να περνάω χρόνο με το κορίτσι μου.
2.Φαγητό με τους φίλους και την οικογένειά μου.
3.Ταξίδια.
4. Να δοκιμάζω καινούργια φαγητά σε διαφορετικά μέρη.
5. Ελεύθερος χρόνος.

05.10.2011




6.10.12

EVENT>>Ο PJ Parish στη Στέγη


image

 Ξέσπασμα οργής και ποίησης
από την ομάδα χορού RootlessRoot



Kireru σημαίνει «ξέσπασμα οργής» στα ιαπωνικά, λέει η ομάδα χορού RootlessRoot που προσκαλεί τον συνθέτη, παραγωγό και γνωστό από τις indie rock συνεργασίες του με την PJ Harvey, John Parish, στην Αθήνα για μια σειρά παραστάσεων στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Oκτώ χορευτές, από πέντε διαφορετικές χώρες, συμπράττουν με τους RootlessRoot στην παράσταση Kireru που σχολιάζει όπως λένε οι ίδιοι την απώλεια ελέγχου στη σημερινή, υπέρ-πειθαρχημένη κοινωνία, για τα περιθώρια αντίδρασης στην κυρίαρχη λογική, τη δυνατότητα διαφυγής στον κόσμο των ονείρων – ένα ξέσπασμα οργής και ποίησης.

Ο John Parish έχει μια μακρά μουσική πορεία που ξεκινά πολύ πριν ακουστεί μέσα από τις συνεργασίες του με την Pj Harvey. Αφετηρία γκρουπ Thieves Like Us το 1980. Δύο χρόνια αργότερα σχημάτισε τους Automatic Dlamini, με τον Rob Ellis. Το 1986 ξεκίνησε την καριέρα του σαν παραγωγός σε ονόματα όπως οι Eels. Tracy Chapman, Giant Sand, 16 Horsepower, Chesterfields και Brilliant Corners. Το 1987 συνάντησε την PJ Harvey που σηματοδότησε την μακρόχρονη συνεργασία τους. Έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

image

Στην συνεργασία του με τους RootlessRoot υπογράφει τη μουσική της παράστασης και εμφανίζεται ζωντανά στη Στέγη με το σχήμα του με επιλογές από παλαιότερες δουλειές του και από τις συνεργασίες του με την PJ Harvey καθώς και πρωτότυπη μουσική γραμμένη ειδικά για την παράσταση. Μια παράσταση-μανιφέστο, που ξεκινά με τη διατύπωση «πρώτα θα καταβροχθίσουμε όλα σας τα άλογα». To Kireru θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στην Αθήνα και στη συνέχεια θα παρουσιαστεί σε σκηνές της Ευρώπης.

image

Η ομάδα RootlessRoot δημιουργήθηκε από τη Λίντα Καπετανέα και τον Γιόζεφ Φρούτσεκ το 2006 στην Αθήνα. Έργα τους έχουν παρουσιαστεί στην Τσεχία, τη Μεγάλη Βρετανία, το Βέλγιο, την Ισπανία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία, την Ολλανδία, την Κύπρο και τη Νότια Κορέα. Είχαν επιλεγεί για το Aerowaves 2008, Λονδίνο, ήταν υποψήφιοι για το Total Theatre Award 2008 στην κατηγορία της Καλύτερης Νέας Ομάδας στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, ενώ έχουν τιμηθεί με το Sazka Award 2008, το σημαντικότερο βραβείο χορού στην Τσεχία, το Herald Angel Award 2009, στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, καθώς και με Ειδικό Έπαινο στα Total Theatre Award 2009, επίσης στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.

image

Κεντρική Σκηνή Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, Λεωφόρος Συγγρού 107-109, 210 900 5 800. Έναρξη 20.30. Είσοδος 15 - 18 - 28 €, μειωμ. 10 - 12 - 15 €. Προπώληση tickethour.gr, Στέγη, Ελευθερουδάκης, Public, Ianos και στα μηχανήματα easy pay της Τράπεζας Πειραιώς. Από 17 έως 28 Οκτωβρίου (εκτός Δευτέρας και Τρίτης).

Παράλληλες εκδηλώσεις:
Συζήτηση μετά την παράσταση Kireru με τους χορογράφους Λίντα Καπετανέα και Jozef Fruček. Κεντρική Σκηνή. Έναρξη 22:00. Στις 19/10
Masterclass στην παραγωγή δίσκων με τον John Parish. Ώρες: 18:00-20:00. Στις 23/10. Ελεύθερη είσοδος (απαραίτητη προϋπόθεση η κράτηση θέσης στο 213-017-8034 ή education@sgt.gr , υπεύθυνη: Μυρτώ Λάβδα).

image

Ιδέα & Χορογραφία: RootlessRoot (Josef Fruček και Λίντα Καπετανέα)
Μουσική: John Parish
Live μουσική ερμηνεία: John Parish & his band: John Parish (κιθάρα, τραγούδι), Jean-Marc Butty (ντραμς, πλήκτρα), Giovanni Ferrario (μπάσο, πλήκτρα, κιθάρα), Jeremy Hogg (κιθάρες, slide)
Κοστούμια: Isabelle Lhoas
Σκηνικά: Πάρις Μέξης & RootlessRoot
Χορευτές-Ερμηνευτές: Αιμίλιος Αράπογλου, Paul Blackman, Κωνσταντίνα Ευθυμιάδου, Viivi Keskinen, Daniel Raček, Manuel Ronda, Διογένης Σκαλτσάς, Αγγελική Τρομπούκη