3.6.09

Q&A: THE HORRORS


HORROR WILL EAT ITSELF

Oι Ηοrrors στην Αθήνα. Την ώρα που κυκλοφορούν το δεύτερο άλμπουμ τους “Primary Colours”, που αποθεώνεται από τον Τύπο και ανακηρύσσεται άλμπουμ του μήνα από το Rough Trade Shop στο Βrick Lane. Ο κιθαρίστας τους Joshua Third μιλάει λίγο στην Α.V. πριν την έναρξη μιας τεράστιας περιοδείας.

Πολύ «τρομακτικό» το πρόγραμμα των συναυλιών; Είμαστε πολύ φορτωμένοι. Αλλά για μας αυτό είναι εξαιρετικό και δημιουργικό. Ιδιαίτερα με το υλικό του νέου μας άλμπουμ.
Πόσο σημαντικές είναι πια οι συναυλίες για ένα γκρουπ; Ξέρεις, με τρομάζει ο τρόπος που ακούει ο κόσμος σήμερα μουσική. Τελείως στο πόδι. Δεν κάθονται ποτέ να ακούσουν ένα άλμπουμ με προσοχή. Όταν παίζουμε μουσική το κοινό δεν μπορεί να αποσπαστεί. Είναι εκεί και είναι συγκεντρωμένο. Και εμείς το απολαμβάνουμε.
Ποιες είναι οι επιρροές σας τελικά; Από τον Lord Sutch που διασκευάζετε στο πρώτο τραγούδι του ντεμπούτο άλμπουμ σας και τους Sonics μέχρι τους Βρετανούς Μy Bloody Valentine και Jesus and Mary Chain, πού αισθάνεστε πιο κοντά; Είναι ετερόκλητες. Kινούμαστε στην ψυχεδελική πλευρά της μουσικής, κάτι που είναι ακόμη πιο φανερό στο νέο μας άλμπουμ. Προσωπικά τρέφω μεγάλη αδυναμία στους Sonic Youth. Σαν μπάντα όμως χρωστάμε τα πάντα σε κιθαριστικά γκρουπ, από τον πρώιμο ήχο των Pink Floyd μέχρι βρετανικά γκρουπ όπως οι My Bloody Valentine.
Από τις νέες μπάντες έχεις ξεχωρίσει κάποια; Aυτή τη στιγμή μού αρέσουν πολύ οι Wooden Shijps από το Σαν Φρανσίσκο. Ψυχεδελικός ήχος που πραγματικά με έχει στοιχειώσει το τελευταίο διάστημα.
Αγαπημένη σου ταινία τρόμου; Φοβάμαι πως δεν παρακολουθώ ταινίες τρόμου. Ξέρω, είναι ενοχλητικό να είσαι σε μια μπάντα που λέγεται Τhe Horrors και να μην έχεις αγαπημένο horror movie. Ίσως θα έπρεπε να αλλάξουμε όνομα. (Γέλια)
Πώς επιδρά το Λονδίνο σαν πόλη στον ήχο σας; Νομίζω έχουμε αρκετά στοιχεία από την αγγλική ιδιοσυγκρασία. Αλλά για μένα το Λονδίνο είναι η αποθέωση της μοναδικότητας και της ατομικής ελευθερίας και έκφρασης.
Τι διασκευές ετοιμάζετε για τις εμφανίσεις σας; Δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει δυστυχώς, αλλά σίγουρα θα έχουμε μερικές εκπλήξεις.
H συνεργασία με τον παραγωγό Geoff Barrow των Portishead στο “Primary Colorous” φαίνεται παράξενη εκ πρώτης. Πώς προέκυψε; Δεν είναι τόσο παράξενη αν το σκεφτείς στ’ αλήθεια. Βρεθήκαμε στο περσινό ΑTP (το φεστιβάλ All Tomorrow’s Parties) και ήταν μεγάλος φαν του πρώτου μας άλμπουμ. Του δώσαμε σε CD το ντέμο μας. Δεν ήθελε να αλλάξει πολλά πράγματα, του άρεσε το σημείο στο οποίο βρισκόμασταν. Κατάλαβε ότι είναι ένας πολύ προσωπικός μας δίσκος και δεν θα επέτρεπε σε κανέναν να ανακατευτεί.
Πόσο διαφορετικό είναι από το “Strange House”; Το πρώτο μας άλμπουμ ήταν περισσότερο ένα ντοκουμέντο για το ποιοι είμαστε σαν μπάντα και αποτύπωσε περισσότερο την ενέργεια των ζωντανών εμφανίσεων, ενώ ο καινούργιος έχει μεγαλύτερο εύρος, τόσο ηχητικά όσο και συναισθηματικά, και μπορεί να οδηγήσει τον ακροατή κάπου συγκεκριμένα.
Το κομμάτι “Sheena is a Parasite” είναι αναφορά στους Ramones; Ναι, είναι σαν συνέχεια της παράδοσης των Sheenas. (Γέλια)

No comments:

Post a Comment