16.2.09

Bat For Lashes


Έτοιμο. "Τwo Suns." Ισχυρό υπνωτικό και διεγερτικό στη συσκευασία του ενός.

13.2.09

Q&A: CATHERINE RINGER [LES RITA MITSOUKO]



Το ήμισυ των θρυλικών αρτ ρόκερ Ρίτα Μιτσούκο, agent provocateur, γαλλικό συνώνυμο του cool, ηρωίδα του Γκοντάρ, extravaganza. Η γεννημένη στις 18 Οκτωβρίου του 1957 ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορογράφος και χορεύτρια ανακάτεψε για τα καλά το μουσικό κόσμο των αρχών της δεκαετίας του ’80 μαζί με τον Fred Chichin με τον γκροτέσκο ζανπολγκοτιεδισμό των Ρίτα Μιτσούκο.


Πώς προέκυψε η συνεργασία σου με τους Mauro Gioia και Maria De Medeiros;

Ήταν ένα ραντεβού στα τυφλά που αποδείχτηκε ένα από τα καλύτερα της ζωής μου. Μου έδωσε τη δύναμη να συνεχίσω μετά το θάνατο του Fred.


Πώς θα περιέγραφες τη Medeiros με 2-3 λέξεις;

Συναισθηματική φωνή, ντίβα στη σκηνή, κυρία της υψηλής ποιότητας.


Πότε ήσουν πιο ευτυχισμένη;
Όταν ήμουν έφηβη. Μυαλό και σώμα γεμάτο ενέργεια και δημιουργικότητα.


Η πιο έντονη ανάμνησή σου από την περίοδο των Rita Mitsouko;
H συνεργασία μου με τους Sparks στην Αμερική. (Από ένα εξώφυλλό τους πήραν άλλωστε και το όνομά τους)

Πόσο βελούδινο μπορεί να είναι το υπόγειο;
Όχι περισσότερο από τους φανταστικούς Velvet Underground, όχι λιγότερο από τον Andy Warhol και την καλλιτεχνική σκηνή της Αμερικής.


Πόσο διαφέρει το σημερινό underground από εκείνο του πρόσφατου παρελθόντος;
Προσποιούμαστε ότι ζούμε πάνω από τη γη, αλλά η αλήθεια είναι ότι ζούμε στον πάτο της! Η διαφορά είναι ότι μας λείπουν τα όπλα για να πολεμήσουμε για το δικαίωμα μας να ζούμε.


Tα Raison d'être;
Nα είμαι ευτυχισμένη με τη ζωή μου. Πάντα ήταν και συνεχίζει να είναι γεμάτη εμπειρίες.


Ιδανική εικόνα του Παραδείσου;
Nα συναντηθώ ξανά με τον Fred Chichin και να τραγουδήσω μαζί του για πάντα.


Πώς προτιμάς να τον θυμάσαι;
Eίναι η ζωή μου. Είναι παντού. Μου έδωσε τη μουσική μου ταυτότητα.

Με πιο φελινικό φιλμ συνδέεσαι περισσότερο;
Σίγουρα με το “La Strada” [O Δρόμος]. Το έχω συνδέσει με την παιδική μου ηλικία.

Και με ποια μελωδία του Ρότα;
Το “Le Grand Chemin” από την ίδια ταινία.

Πόσο γλυκιά είναι η ζωή;
Λιγότερο από όσο περίμενα.

Τι ονειρεύεσαι πιο συχνά;
Eκείνους που μου λείπουν περισσότερο. Να τραγουδώ δίπλα στον Frent, να ζωγραφίζω με τον πατέρα μου, να μαγειρεύω με τη μητέρα μου. Όλους όσοι με άφησαν νωρίς.


Ποιο είναι το πιο ερωτικό πράγμα που έχεις κάνει ποτέ;
Ότι χόρεψα τις δυνατές χορογραφίες της Marcia Moretto. (Χορογράφος από την Αργεντινή που πέθανε το 81 σε ηλικία 32 ετών. Γι’ αυτή ήταν γραμμένη η μεγαλύτερη επιτυχία των Μitsuko "Μarcia Baila”)

Πες μου κάτι που δεν είναι γνωστό για σένα;
Ζωγραφίζω πολύ. Έχω πολλούς πίνακες από τότε που ήμουν μικρή. Τα τελευταία 2 χρόνια έχω αρχίσει να ζωγραφίζω ξανά. Με βοηθά να μη σκέφτομαι τους ανθρώπους που μου λείπουν.

Αγαπημένος σου λογοτεχνικός κόσμος;
O κόσμος του μικρού πρίγκιπα του Εξιπερί.

Το πιο τρελό σου όνειρο;
Μια οικογένεια με πολλά παιδιά την οποία ποτέ δεν κατάφερα.

Τι ακολουθεί;
Aνυπομονώ να έρθω στη χώρα σας. Πραγματικά σέβομαι τον πολιτισμό τους. Ελπίζω να βρω χρόνο να επισκεφτώ την Ακρόπολη.

ATHENS VOICE. IΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2009

7.2.09

1 2 WATCH: THE PAINS OF BEING PURE AT HEART



Q&A: CALEXICO


Joey Burns. Ένας Αμερικανός Φίλος, που θα έλεγε κι ο Βέντερς. Μαζί με τον John Convertino κατευθύνουν τις περιπλανήσεις μιας ευρείας ομάδας μουσικών που αγαπούν την εξερεύνηση του καινούργιου, το δρόμο του Κόρμακ Μακάρθι, τη γραφή του Φουέντες, την εικονογραφία μιας άλλης αμερικάνα. Τον ξύπνησα πολύ νωρίς στο σπίτι του στην Αριζόνα και παρά τις ανησυχίες μου, ήταν αρκετά ομιλητικός. 

Συμβαίνει αυτή τη στιγμή ένα είδος επανεκκίνησης στην Αμερική;
Θα εξαρτηθεί από τους πολίτες σε μεγάλο βαθμό. Έχει μεγάλη σημασία τι εμπνέει η κάθε κυβέρνηση στον κόσμο. Η κυβέρνηση Μπους έκανε τους ανθρώπους να είναι φοβισμένοι, αλαζόνες και αγνώμονες, να είναι εντάξει με έναν παρερμηνευμένο πόλεμο. Η κυβέρνηση Ομπάμα εμπνέει τον κόσμο να θέτει ερωτήματα, να διαδηλώνει, να είναι συνειδητοποιημένος.



Περίεργοι καιροί...
Είμαι περίεργος πώς θα αντιδράσει ο κόσμος με τη μετάβαση αυτή. Πολλοί έχουν ήδη επηρεαστεί από την κρίση. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη δημιουργικότητά μας για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα. Είναι κάτι που παράλληλα φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Ειδικά στην Ευρώπη είναι εκπληκτικό ότι το κοινό απαιτεί και περιμένει τη μουσική να είναι δωρεάν. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν η μουσική κυκλοφορούσε μόνο από τους καλλιτέχνες; Θα αισθανόντουσαν λιγότερο ένοχοι που παίρνουν τα χρήματα κατευθείαν από τους μουσικούς; Είναι δύσκολο. 



Πώς βλέπεις το διαδίκτυο; 
Aπό τη μια συναρπαστικό με πολλή, διαθέσιμη μουσική και πληροφορία, αλλά από την άλλη υπάρχει τόση αχρείαστη φλυαρία και τόσο κακή μουσική.



Ποια είναι η δική σου Αμερική; H μυθική ή η σύγχρονη; 
Με ενδιαφέρουν η ιστορία και η προοπτική. Μάλλον είμαι πιο σύγχρονος. Έχω μοντέρνα έπιπλα στο σπίτι. (Γέλια). Μου αρέσει η τεχνολογία. Αλλά μου αρέσουν και τα καλοφτιαγμένα χειροποίητα πράγματα, το κρασί, η ρακή.  



Πώς σου φάνηκαν οι ελληνικές ταραχές; 
Μου φαίνεται ότι αντιλαμβάνεστε τη συνολική εικόνα. Όταν επισκέπτομαι την Ελλάδα αισθάνομαι πάντα έναν απόηχο διαμαρτυρίας. Υπάρχει κάτι ξεχωριστό στο ελληνικό πνεύμα και πάντα συνέδεα τις μελωδίες των Calexico μαζί σας. Ίσως η καρδιά του γκρουπ να βρίσκεται σήμερα στην Αθήνα...



Tι σημαίνει για σας το πέρασμα των συνόρων και πόσο κοντά είστε στη γραφή του Κόρμακ Μακάρθι;
Πάντα με ενδιέφερε η θεματολογία του Μακάρθι για τη μετανάστευση, την περιπλάνηση, το πέρασμα των συνόρων. Η Γη δεν έχει σύνορα. Ο Μεξικανός συγγραφέας Κάρλος Φουέντες λέει ότι τα σύνορα Μεξικού - Αμερικής είναι σαν ουλή. 



To “Carried To Dust” εμπνεύστηκε από την πρόσφατη απεργία των σεναριογράφων. Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από την ετοιμασία του; 
Υπάρχει μια αίσθηση περιπλάνησης και μια επιθυμία να διαφοροποιήσεις την καθημερινότητά σου, να αναθεωρήσεις τη ζωή σου. Κάτι που μπορεί να το νιώσεις όταν γυρνάς στο σπίτι και έχεις την επιθυμία να βγεις, όταν κοιτάς έξω από το παράθυρο στο τρένο και έχεις την επιθυμία να γυρίσεις σπίτι, όταν αισθάνεσαι μόνος, όταν έχεις την έντονη επιθυμία να δεις κάποιον.

ATHENS VOICE. JAN. 2009